Aplikacja

Przestrzenny modulator światła (SLM) to w istocie dynamiczne urządzenie optyczne zdolne do przestrzennej modulacji amplitudy, fazy lub polaryzacji fal świetlnych. Nasze samodzielnie opracowane produkty SLM wykorzystują technologię ciekłokrystaliczną na bazie krzemu do sterowania rozmieszczeniem cząsteczek ciekłokrystalicznych za pomocą sygnałów elektrycznych, co pozwala na precyzyjną regulację padających fal świetlnych. Ta precyzyjna możliwość sterowania sprawia, że ​​przestrzenny modulator światła (SLM) jest „inteligentnym narzędziem” w systemach optycznych. Jest on w stanie generować szeroką gamę złożonych rozkładów pola świetlnego w obrębie toru optycznego.

Przestrzenny modulator światła (SLM) to dynamiczny element optyczny zdolny do modulacji w czasie rzeczywistym amplitudy, fazy i stanu polaryzacji padającego światła pod kontrolą zewnętrzną.

Rozpraszanie optyczne jest powszechnym zjawiskiem fizycznym w przyrodzie, a rozpraszanie światła jest spowodowane złożonością i niejednorodnością czasoprzestrzenną dróg propagacji światła w ośrodkach, np.

W systemach komunikacji światłowodowej, w których sygnały fizyczne kontrolują lub zmieniają amplitudę, częstotliwość, fazę, polaryzację i inne parametry nośnej optycznej, proces ten nazywa się modulacją optyczną. Jej rolą jest umożliwienie informacji wykorzystania charakterystyki samej fali świetlnej do osiągnięcia szybkiego przetwarzania i transmisji, a także skuteczne hamowanie zakłóceń pochodzących od zewnętrznych pól elektromagnetycznych, co zapewnia stabilniejszą propagację informacji. Wraz z szerokim zastosowaniem technologii gęstego zwielokrotnienia z podziałem długości fali (DWDM) i ogromnym wzrostem przepustowości światłowodów, technologia SDH od dawna jest przeciążona. Oparta na przełączniku selektywności długości fali (WSS) jako trzeciej generacji wielofunkcyjnego, rekonfigurowalnego optycznego zwielokrotnienia i wstawiania (ROADM) jako kluczowego urządzenia do realizacji kolejnej generacji dynamicznych, całkowicie optycznych sieci, w ostatnich latach instytucje badawcze w dziedzinie komunikacji optycznej przywiązują do niej dużą wagę i dynamicznie się rozwija.

Wraz z rozwojem branży komunikacji mobilnej, technologia komunikacji mobilnej szóstej generacji (6G) stała się przedmiotem zainteresowania badawczego. Sieć komunikacyjna 6G charakteryzuje się wysoką szybkością transmisji, dużą przepustowością kanałów, niewielkim opóźnieniem transmisji, wysoką wydajnością widmową i wysoką niezawodnością. Co ważniejsze, 6G realizuje inteligentne połączenie na dużą skalę między ludźmi i rzeczami, czyli „wszystko jest głęboko połączone!”. Aby wykorzystać liczne zalety sieci komunikacyjnej 6G, aktualnym przedmiotem zainteresowania badawczego stała się realizacja generacji wielowiązkowej z wykorzystaniem ultraszerokopasmowego układu anten.

Zjawiska wirowe występują w życiu codziennym, na przykład wiry w wannach, które powstają podczas spuszczania wody, wiry trzeźwiące odrywające się od statków podczas ich podróży, tornada, tajfuny i cyrkulacja oceaniczna. Światło wirowe (niosące orbitalny moment pędu, OAM) zostało po raz pierwszy odkryte i zastosowane głównie w dziedzinie optyki, tj. w generowaniu fotonów wirowych i wiązek wirowych, a koncepcję wiązek wirowych po raz pierwszy zaproponowali Coullet i in. w 1989 roku. W 1922 roku L. Allen i in. teoretycznie udowodnili istnienie OAM w wiązkach wirowych, co wyniosło tę dziedzinę na czoło światowych badań.